Met een stralende zon, maar een straf windje lieten wij de kajaks (6)– en één open kano – net buiten Haastrecht te water. Voor een aantal van ons was dit de eerste tocht na de winterstop. De spieren waren nog wat onwennig, maar iedereen had zin in een lekker stukje varen. Het plan was naar Schoonhoven te varen en weer terug. Mocht het nodig zijn, konden we altijd eerder omkeren.

 

Het was de eerste tocht die ik eigenhandig had gepland als nieuw lid van de toercommissie. Ik was daarom nog een beetje onwennig als tochtleider en een beetje bezorgd of het allemaal wel haalbaar was in de tijd die ik uitgetrokken had. Ik had een strakke planning!

 

Het eerste stukje  ging makkelijk. Van de wind hadden we nog weinig last. Je kon prachtig ver kijken omdat er nog geen hoog riet staat in deze tijd van het jaar. Er stond al veel in bloei op de oevers en de treurwilgen waren net uitgelopen en nog frisgroen van kleur. Verder was het silhouet nog behoorlijk kaal en winters. Maar wel lekker weids. Veel racefietsers op het lage dijkje naast de Vlist, ook enkele motorrijders, maar gelukkig niet zo veel dat de rust helemaal werd verstoord. Nou ja rust, er werd ook weer heel wat afgekwekt…

 

In het dorpje Vlist hielden we een korte koffiestop, om daarna weer verder te varen richting keerpunt Schoonhoven. De wind trok ondertussen verder aan en de open kano kreeg daar wat meer last van. Af en toe even wachten op elkaar dus. Toch haalden we Schoonhoven nog op tijd voor de lunchstop. Er ontstond wat verwarring toen Ton doorvoer richting officieel eindpunt van de tocht, terwijl de rest al op de kant in de zon lag met een boterhammetje, en de tochtleider niet wist bij wie ze zich moest aansluiten. Maar dat drukte de pret niet.

 

Op de terugtocht kon je je op sommige plekken heerlijk koesteren in het zonnetje, wind in de rug, daar waar je de wind op andere plekken pal tegen, of lastig zijwaarts had. De Vlist kronkelt nog al. Het ging steeds harder waaien, maar een beetje hard werken vond niemand eigenlijk erg. Het voelde zelfs wel lekker! Ruimschoots voor de geplande eindtijd waren we weer terug bij het beginpunt, hoewel het nog enige moeite kostte aan te meren met de harde zijwind.

 

Na een heerlijk kopje thee van Ton, stapte iedereen weer in en konden we terug naar Amersfoort. En ja, we waren zelfs voor 5 uur terug op de club! De strakke planning was gehaald. Ik kon gelukkig thuis zo aanschuiven voor de maaltijd en ben via een warm bad zo mijn bed in gedoken. Moe maar voldaan.

 

Simone Uittenbogaard

Leden Login